امیر شکوهیفر وزنهبردار قهرمان محله سیدی است
میگوید وزنهبرداری را دوست دارد و اصلا حاضر نیست با وجود کمبودها در این رشته آن را کنار بگذارد. این اولین جمله «امیر شکوهیفر» وزنهبردار قهرمان محله سیدی است. او متولد ۱۳۵۴ است و از ۱۲سالگی این رشته را آغاز و تاکنون ۱۲عنوان قهرمانی و نایبقهرمانی استان را کسب کرده است.
شکوهیفر در یک خانواده ورزشی بهدنیا آمده، پدرش علیرضا شکوهیفر یکی از قهرمانان بهنام کشوری بود و بهنوعی تنها مشوق او در ورزش به شمار میرفت. شکوهیفر که ساکن محله سیدی مشهد است، در حال حاضر باشگاهی بهنام «گشتاسب» را در محلهاش دارد که تنها دو وزنهبردار در آن تمرین میکنند. در همین رابطه گفتگویی با او داشتهایم که خواندنش خالی از لطف نیست.
پدرم مشوق من بود
شکوهیفر با اشاره بهاینکه همیشه همراه پدرش در سالن وزنهبرداری حضور داشته است، میگوید: خوب بهیاد دارم که ۱۲ یا ۱۳ ساله بودم که همراه پدرم بهسالن محل تمرینش میرفتم. با آنکه همه هم سن و سالهایم آن روزها در کوچه و خیابان فوتبال یا در رشتههای دیگر بازی میکردند، من از اینکه میدیدم پدرم و دوستانش چطور یک وزنه را از زمین بلند میکنند و بهروی سر میبرند، خوشم میآمد.
بههمین خاطر بود که بههمراه چند بچه دیگر که آنها هم برای تماشای پدرشان بهباشگاه میآمدند، این رشته را آغاز کردم. وی ادامه میدهد: پدرم خیلی مشوق من بود برای اینکه بتوانم وزنهبرداری را اصولی و خوب یاد بگیرم. چون در آن روزها هیچ کس نه رشته وزنهبرداری را میشناخت و نه بهآن بها میداد. همیشه در خانواده از من میپرسیدند چرا این رشته را انتخاب کردهام و برایشان این موضوع پذیرفتنی نبود.
۱۰ تا ۱۲ مقام قهرمانی و نایب قهرمانی استانی دارم
وی در ادامه بهمقامهایی که در سالها فعالیتش در وزنهبرداری کسب کرده، اشاره میکند و اظهار میدارد: در سال ۷۲ من در رقابتهای کشوری مقام نایبقهرمانی و عنوان قهرمانی مسابقات کشوری را کسب کردم. همچنین در سطح استان نیز ۱۰ تا ۱۲ مقام قهرمانی و نایب قهرمانی دارم. البته این را بگویم که خیلی وقت است که دیگر بهصورت حرفهای کار نمیکنم. وی ادامه میدهد: رشته وزنهبرداری یک رشته سخت است که هر کسی در آن دوام نمیآورد. شما باید تمرینات فشرده داشته باشید و حتی باید بعضی از روزها تا ۱۲ تُن هم وزنه بزنید.
وزنهبرداری یک رشته سخت است که هر کسی در آن دوام نمیآورد. شما باید تمرینات فشرده داشته باشید
وی با تاکید بر اینکه با وجود محرومیتهای زیادی که وزنهبرداری دارد، ورزشکاران خوبی در این رشته حضور دارند، اظهار میدارد: وقتی که بهگذشته نگاه میکنم آن زمانی که هیچکس وزنهبرداری را نمیشناخت و آن را با الان مقایسه میکنم، میبینم این رشته در مشهد خیلی پیشرفت کرده و ورزشکاران خوبی دارد که همه آنها در سطح کشور حرفی برای گفتن دارند. باید بگویم خدا حسین رضازاده را خیر بدهد که اگر در المپیک مقام نمیآورد معلوم نبود این رشته چه موقع شناخته میشد و چه بر سر ورزشکاران این رشته میآمد!
ما در شهرمان دو سالن وزنهبرداری داریم
وی با اشاره بهاینکه هنوز هم ورزشکاران این رشته حمایت نمیشوند، ادامه داد: وزنهبرداران هرگز از لحاظ مالی حمایت نمیشوند و جوانان هم دوست دارند در رشتهای ورزش کنند که از آنها حمایت معنوی و مالی شود. ما در شهرمان دو سالن وزنهبرداری داریم که یکی از آنها باشگاه «گشتاسب» است که من بههمراه چند وزنهبردار دیگر آن را بازگشایی کردهایم.
وی میگوید: اگرچه تیم مشهد همیشه در مسابقات کشوری و استانی حرفی برای گفتن داشته و مقامهای خوبی هم تاکنون کسب کرده است و با وجود اینکه استقبال از این رشته خیلی زیاد است، وقتی فقط دو سالن تمرینی وجود دارد، نباید انتظار دهها یا صدها وزنهبردار را در سطح مشهد داشت.
اگر ما همانند تهران ۲۰ سالن داشتیم، میتوانستیم افراد زیادی را بهتیمملی معرفی کنیم. وی ضمن گلایه از هیئت وزنهبرداری استان میافزاید: این هیئت زیاد فعال نیست و از ورزشکاران این رشته حمایتی نمیکند. وی در پایان ضمن تشکر از پدرش که همیشه حامی و پشتیبان او در ورزش بوده است، اظهار میدارد: از آقایان کاظمی، گندمی رئیس سابق هیئت و دکتر نیریز خیلی تشکر میکنم که همیشه برای من زحمت کشیدند و در واقع وزنه برداری در مشهد بهگردن آنها حق زیادی دارد.
*این گزارش سه شنبه، ۱۴ شهریور ۹۱ در شماره ۲۰ شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.

